تشخیص هویت با عنبیه چشم (Iris Biometric)

تشخیص هویت با عنبیه چشم (Iris Biometric)

بیومتریک نشان دهنده مطالعات مربوط به برخی از ویژگی های انسانی است که می تواند در تشخیص هویت دو فرد متفاوت باشد. در حال حاضر، ویژگی های بسیاری به عنوان بیومتریک در برنامه های دنیای واقعی استفاده می شود رایج ترین آنها عبارتند از DNA، صورت، رگهای دست، اثر انگشت، عنبیه، کف دست و الگوهای صدا.
بیومتریک به عنوان یک عامل بسیار مطمئن در شناسایی افراد و متمایز ساختن آنهاست. علاوه بر این تشخیص هویت با روش بیومتریک بسیار دشوار است که جعل شود. همچنین استفاده از آنها بسیار راحت است زیرا آنها نمی توانند در جایی به سرقت رفته یا فراموش شوند. استفاده اصلی بیومتریک در پروژه های هوشمند به طور عمده به کنترل دسترسی داده ها مربوط می شود به عنوان مثال : از طریق چک کردن بیومتریک، بعضی از کاربران می توانند مجوز دسترسی به سرویس یا اطلاعات محافظت شده را صادر کنند. این یک باور کلی است که استفاده از بیومتریک راه حلی کامل برای همه مشکلات شناسایی است.

عنبیه دارای یک بافت است که به صورت تصادفی در مرحله جنینی نظیر اثر انگشت منحصر به فرد تشکیل می شود. بافت های آیریس ( عنبیه چشم ) به عنوان یک شناسه انسانی اخیرا مورد استفاده فراوانی قرار گرفته اند. آنها یکی از قابل اعتماد ترین روش ها برای تشخیص افراد از یکدیگر می باشند. زیرا یک عضو داخلی، صاف و عملا غیرانسانی برای یک عمر است و تنها قطر آن با انقباض و انبساط مردمک چشم تغییر می کند. شناسایی با عنبیه چشم اخیرا جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده و در حال حاضر در سیستم های امنیتی و حضور و غیاب سراسر جهان مانند امارات متحده عربی، فرودگاه Schiphol آمستردام در هلند، اداره امنیت حمل و نقل هوایی کانادا، و بسیاری از مکان های مورد استفاده قرار می گیرد. محققان بازار پیش بینی کرده اند که گوشی های بیومتریک تا سال ۲۰۲۰ به میزان ۱۰۰٪ برسد، در حال حاضر گوشی Galaxy Note ۷ سامسونگ از روش شناسایی با عنبیه چشم ( Iris Biometric) در قفل گشایی بهره برده است.

ساختار چشم
شکل 1: ساختار چشم

شکل ۱ قسمت هایی از چشم را نشان می دهد که در هنگام شناسایی و مقایسه افراد با عنبیه باید مورد توجه قرار گیرد. دیگر مزایای استفاده از بیومتریک عنبیه، فاصله گرفتن به هنگم ضبط است، که نیازی به لمس تجهیزات دستگاه نمی باشد.
اکثر دستگاه های حضور و غیاب با تشخیص عنبیه معمولا از فاصله 10 سانتی متری تا چندین متر قابلیت شناسایی افراد را دارند. با این وجود، این امر برای تأیید بیومتریک مشکل ایجاد می کند. این فاصله که شناسایی با دستگاه های عنبیه چشم ممکن است از طرفی نتیجه ای راحت و آسان در مقایسه با تصویر از قبل ثبت شده داشته باشد اما قبل از به دست آوردن قالب عنبیه نیاز به پردازش آن دارد. اگر فردی در هنگام تایید هویت با مشکل مواجه شود بدین معنی است که در طول فرایند تطبیق خطایی رخ داده و یا تعداد موانعی که ممکن است از جذب صحیح از عنبیه به عنوان پلک و مژه جلوگیری کند و سبب خطا در تشخیص گردد. از آنجایی که گاها ممکن است تشخیص با عنبیه با خطا صورت پذیرد گروهی از دانشجویان با نام های Nedjah, R. S. Wyant, L. M. Mourelle and B. B. Gupta از دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه ایالتی ریودوژانیرو برزیل ( State University of Rio de Janeiro) در سال 2017 مقاله ای را ارائه داده اند که در آن جزئیات بیومتریک عنبیه بر روی کارت های هوشمند منحصر به فرد ثبت شده و تطبیق افراد به هنگام شناسایی و پردازش توسط آن صورت می گیرد. برای مطالعه بیشتر و آشنایی با الگوریتم های به کار رفته در آن می توانید از لینک زیر آن را دانلود نمایید.

دیگر مقالات مرتبط با تشخیص چهره با عنبیه چشم:


برخی کاربردهای شناسایی افراد بر اساس عنبیه عبارتند از:
  • ورود به کامپیوتر؛ به عنوان یک رمز عبور زنده.
  • کنترل مرزهای ملی؛ عنبیه به عنوان یک گذرنامه زنده.
  • سفر هوایی بدون بلیط.
  • کنترل دستیابی به اموال(خانه، اداره، آزمایشگاه و غیره).
  • گشودن قفل اتومبیل و جلوگیری از سرقت.
  • ایمنی اینترنت؛ کنترل دستیابی به اطلاعات ویژه.
  • معاملات مالی ایمن(تجارت الکترونیکی، بانکداری).

مزایای تشخیص عنبیه برای شناسایی افراد عبارتند از:
  • از اعضاء داخلی بسیار محافظت شده چشم است.
  • قابل دید از خارج است؛ الگوهایی که می توانند از یک فاصله تصویر شوند.
  • منحصر به فرد بودن به دلیل پیچیدگی ترکیبی.
  • در طول دوران زندگی الگوی پایداری می باشند.

معایب تشخیص عنبیه برای شناسایی افراد عبارتند از:
  • متحرک بودن هدف.
  • تاثیر مژه ها، عدسی ها و انعکاسات بر روی آن.
  • عدم وضوح تصویر به دلیل فروافتادگی پلک ها.
  • تغییر شکل غیرارتجاعی به دلیل تغییرات اندازه مردمک.
  • تابش نباید مرئی یا روشن باشد.
  • کوچک بودن هدف(یک سانتیمتر) برای دستیابی از فاصله ای حدود یک متر.